Op de proef gesteld

En daar was die dan eindelijk. De 170A. Het 'examen' wat je door moet om je uiteindelijke Instrument Rating Test (IRT) te mogen doen.

De eerste poging verliep niet helemaal zoals gepland. Alles was klaar alleen het weer liet niet toe dat ik kon vertrekken. Dat betekende de volgende dag een nieuwe poging. Weer om 5 uur m'n bed uit, weer plannen, weer het weer checken, weer het vliegtuig checken en deze keer verliep alles zoals het hoort. Om 9:15 de lucht in en een kleine 2 uur later stonden de 3 Seneca wieltjes weer op het asfalt van baan 01 in Oxford.

Om er maar geen doekjes om te winden: 170A, in de pocket. Er waren wel wat kleine op- en aanmerkingen en die worden dan ook meegenomen in de laatste vlucht die ik heb, komende maandag. En daarna is het afwachten wanneer ik m'n IR kan vliegen. Hopelijk deze week nog!

Tussen door heb ik nog m'n radio licentie gehaald dus ik mag nu ook officieel op de luchtvaart frequentie praten tegen de verkeersleiding. Beetje raar dat het een examen betrof van een VFR vlucht terwijl wij alleen maar IFR vliegen. Maar goed, we zijn inmiddels wel gewend dat ze in Engeland alles anders doen.

Afgelopen vrijdag nog even naar Brize Norton geweest. Dat zijn onze militaire zuid-wester buren. Er was een VC10 een beetje touch en go's aan het maken. Of zo als de militaire dit noemen 'to roll'. Even langs de baan gestaan en daarna even om het vliegveld gereden. Nog even een simpel filmpje in elkaar gezet van die VC10. Nog een lekker ouderwets vliegtuig met brullende motoren en zwarte rook. Wat nou milieu vriendelijk -hehehe-

VC10 at Brize Norton from Arjan Hes on Vimeo.

De groeten!

Film(pje)

Hallo,

Om maar even een idee te geven wat we hadden aan sneeuw even een kort filmpje in elkaar gezet.

Vandaag de een-na-laatste vlucht gedaan. Ging op zich wel goed. Ware het niet dat m'n concentratie wel erg weg werd genomen door dat we 'moderate to severe icing' hadden. Ofwel, ijsafzetting op het vliegtuig. De voorkanten van de vleugels zijn dan nog aardig goed ijsvrij te houden, maar de romp zelf niet. Er zat dan ook een zo'n kleine 2cm dikke ijslaag op. Het gevolg is dat het zwaartepunt constant veranderd en je meer bezig bent met vliegen, het zogenaamd uit trimmen van het toestel en met de-icen (ijs van de vleugels e.d. halen) dan met de rest.

Enjoy!

Snow and ice from Arjan Hes on Vimeo.

Sneeuw

Heavy snow has fallen across large parts of the UK, disrupting travel and closing hundreds of schools.

South-east England has the worst snow it has seen for 18 years, causing all London buses to be pulled from service and the closure of Heathrow's runways.

In Wales, two climbers have died in the freezing temperatures.

The Met Office has issued an extreme weather warning for England, Wales and parts of eastern Scotland. More snow is forecast later and on Tuesday.

Dit zei de website van de BBC. Nou, 3x raden waar ik gisteravond in vast kwam te zitten! Juist, "South-east England has the worst snow it has seen for 18 years", daarin dus.

Voor diegene die het verhaal niet kennen: Ik was van 't weekend even thuis. Doel: even er tussenuit en een biertje drinken met vrienden en de auto mee terug nemen zodat ik, als ik klaar ben, niet 2x heen en weer moet met 't vliegtuig door de enorme hoeveelheid 'troep' die ik hier heb staan.
Zo bedacht, zo gedaan en zo landde ik dan ook op vrijdag avond -voor het eerste zonder vertraging met BMI- op Schiphol. Het scheelde al een hele hoop dat we ook daadwerkelijk op Schiphol aankwamen met het vliegtuig en niet zoals meestal in Haarlem.
De zaterdag bestond vooral uit naar de kapper gaan en de nodige boodschappen doen. 's Avonds was ik in Heerhugowaard om daar na een hele lange tijd weer eens een biertje te drinken met wat vrienden. En dat was echt super gezellig! Jammer dat ik toch nog even terug moet naar Engeland ;-)
Zondag was er helaas geen uitslapen bij voor mij. Rond een uurtje of 10 moest ik toch wel op. De boot ging vanuit Duinkerke dus dat betekende eerst een stukje rijden. De reis ging voorspoedig (tot zo ver zou later blijken) en ik was dan ook 2 uur te vroeg bij de boot. Nadat deze uiteindelijk aan kwam en ik aan boord mocht, heb ik op de boot fish and chips gegeten en even lekker een uurtje geslapen. Eenmaal aangekomen in Dover begon het feest gedeelte van de reis pas goed. De M20 was dicht door werkzaamheden. Zonder TomTom, een BijrijderBijrijder of KaartKaart moest ik maar uitzoeken hoe ik verder moest. Nergens even een bordje met 'de omleiding gaat zo'. Maar, gelukkig was ik niet de enige en op de kudde-modes ben ik in de rij aangesloten en door allemaal binnenweggetjes en wegen in één lange sliert uiteindelijk toch weer op de M20 uitgekomen. Dat kostte me in totaal al ongeveer 30 minuten meer dan de in eerste instantie geplande 2,5 uur. Goed en wel weer onderweg werd het weer ook steeds slechter. Vele grote vlokken sneeuw vielen uit de lucht en het duurde dan ook niet lang voordat we weer stapvoets over de snelweg gingen. Dat noemen ze dan een snelweg. De snelheid was snel weg, dat wel... Er wordt in Engeland blijkbaar ook niet geschoven of niet systematisch. Ik heb welgeteld 2 sneeuwschuivers gezien en die reden niet eens naast elkaar. Het gevolg is dan wel dat de snelweg mooi wit is, motoren konden niet verder en de motorrijders zaten een beetje sip op de vangrail op familie te wachten die ook in de file stond, je af en toe zo iets hebt 'blij dat ik glij' en allemaal andere narigheid. Na in iets minder dan 2 uur welgeteld 20 km te hebben afgelegd, en ik ter hoogte van Heathrow zat, werd 't wat beter. Het laatste stuk op de M40 was gewoon weer goed te doen en na een toch wel vermoeiende reis kan ik met vreugde mededelen dat ik om half 1 locale tijd aan was gekomen. 13 uur onder weg voor iets wat ik als een 'reisje' van 9 uur had gepland.

Het 2de gevolg van de sneeuw is dat we niet kunnen vliegen. Oxford is nog wel open maar bijna alle trainingsvelden zijn dicht of de weerminima zijn niet binnen de limieten. Zo schieten we dus niet op! Hopen dat de sneeuw snel wegtrekt!

Groeten vanuit een wit Oxford!